Zijn gewonde criminelen terecht bang voor bezoeken arts en ziekenhuis?

Politie, pers en politiek in Hannover hebben in februari te maken gehad met een heel bijzondere ziekenhuispatiënt. Hoewel de persoon inmiddels de stad en het land uit is blijven er vragen gesteld worden. De affaire heeft een linkje met het recente ongeval op de A12 in Nederland waarbij twee plofkrakers om het leven kwamen.

Van Montenegro naar Hannover

Naar wat inmiddels bekend is geworden, heeft de Medizinische Hochschule Hannover (MHH) op 7 februari van dit jaar een zwaar gewonde patiënt opgenomen. De man, waarvan alleen bekend is gemaakt dat hij” Igor K.” is en 35 jaar oud, kwam met een privé vliegtuig vanuit Montenegro aan in Hannover. Naar verluidt was hij reeds in januari in het thuisland gewond geraakt bij een schietpartij. De schotwonden konden er schijnbaar niet afdoende worden behandeld. Het ziekenhuis in Montenegro zocht daarom specialisten elders in Europa en kwam zo uit bij het MHH. De kosten voor de behandeling zouden vooraf zijn betaald door de familie van K.

Dat K. geen onschuldige passant is die toevallig geraakt lijkt voor de hand te liggen. K. zou zijn veroordeeld wegens drugshandel en maakt deel uit van een beruchte clan. In Nederland wordt daarvoor het begrip maffia gebruikt, in Duitsland gebeurt dan zelden.

Ontslag

K. is in Hannover opgelapt en inmiddels naar een Istanboel vertrokken. In Duitsland werd hij constant bewaakt door de politie. De lokale politiek en de pers zijn geschrokken van deze commerciële activiteit van het MHH. Dat de Duitse advocaat (!) van K. spreekt van een persoonsverwisseling en dat zijn gewonde cliënt een andere en vooral totaal onschuldige persoon is dan de maffioos K. wordt lang niet door iedereen geloofd. In ieder geval heeft de affaire een kop doen rollen. Een van de betrokken artsen is ontslagen wegens het te laat informeren van de politie over de dubieuze patiënt.

Het is een vreemd verhaal en iedere serieuze journalist laat blijken dat er te veel duister is in deze zaak. Het begint al met de overtocht van Montenegro naar Hannover. Hoe kan zoiets onopgemerkt blijven. Als het vervolgens een patiënt met schotwonden blijkt te zijn moeten toch alle alarmbellen afgaan?

Plofkrakers

Maar de vraag is natuurlijk vooral: wat mag en moet een ziekenhuis of huisarts doen als een persoon zich meldt met verwondingen die niet vallen in de categorie ”huis, tuin en keukenongevallen”. Die vraag is de link met het ongeval op de A12 dat op 28 februari plaatsvond. Een auto met drie inzittenden reed op hoge snelheid tegen een vrachtwagen aan. Twee personen zijn ter plekke overleden, een derde zou het ongeval hebben overleefd en is gevlucht. De reden voor die vlucht is bekend. Het trio had kort daarvoor nabij Emmerich geprobeerd een bankautomaat op te blazen. De gewonde plofkraker voelde er dus weinig voor om op politie en ambulance te wachten.

Wie de foto’s van het ongeval heeft gezien vraagt zich af hoe het überhaupt mogelijk is dat iemand levend uit die auto is gekropen. Deze persoon moet forse verwondingen hebben opgelopen. Kan hij daarmee naar de huisarts of een eerste hulp post? Ja natuurlijk kan dat. Of hij dat durft is een andere vraag. Wellicht vreest hij dat het personeel direct de politie bellen.

Handreiking

Hoe medisch personeel in dergelijke gevallen kan handelen is terug te lezen in deze interessante brochure van de KNMG. De organisatie spreekt overigens van een handreiking, omdat het geen bindende regels kan oplegt. Na de korte inleiding en de uitleg van de redenen voor de geactualiseerde versie begint de handreiking als volgt:

Het beroepsgeheim bestaat uit de zwijgplicht en het verschoningsrecht. De zwijgplicht geldt tegenover iedereen. Het verschoningsrecht tegenover de rechter, de rechter-commissaris, de officier van justitie en de politie.

Hierna volgen enkele voorbeelden en het tweede lijkt direct van toepassing te zijn op de vermiste persoon van het A12 ongeval

De politie vraagt aan enkele ziekenhuizen in de regio of zich iemand met een schotwond heeft gemeld. De arts geeft geen antwoord, tenzij sprake is van een conflict van plichten.

In de handreiking staat ook:

Komt een arts tijdens onderzoek of behandeling van een patiënt te weten dat hij strafbare feiten heeft begaan, dan valt dit onder het beroepsgeheim. Hij doet hiervan geen aangifte. Dit is slechts anders als het belang dat gediend is met het doen van aangifte (bijvoorbeeld het wegnemen van gevaar voor anderen) groter is dan het belang van de geheimhouding.

Is hierdoor de kans dat de persoon door een bezoek aan eerste hulp post of arts in de problemen komt volledig van de baan? Het antwoord is nee, want

Eenieder, die ervan op de hoogte is dat iemand een strafbaar feit heeft begaan, is bevoegd daarvan aangifte te doen: niet alleen het slachtoffer, maar ook een ander. Een bezoeker aan de huisartsenpraktijk of de vuilnisman die zijn ronde reed door de wijk en daarbij iets vreemds heeft gezien kan daarvoor naar de politie stappen. De kans dat die persoon daarover via de social media communiceert en daarmee de speurders op het spoor zet is overigens niet te verwaarlozen.

Alles behalve

De eerste hulp of artsenpost bezoeken lijkt dus geen risico voor een gewonde die aanhouding te vrezen heeft. Hij (of zij) zal vooral moeten vrezen voor alles behalve het personeel van twee locaties. Alles is iedereen die niet aan het “beroepsgeheim” is gehouden en het bezoek ziet gebeuren. Dat is dus > 95% van de Nederlandse bevolking.

Share: