Willen we meer of minder datacenters en treinen?

Met kromme tenen heb ik de communicatie van enkele datacenters gelezen over het bijbouw verbod in de regio Amsterdam. Die zullen niet blij zijn dat er een nieuwe klager bij is gekomen, ProRail stelt dat 60 plekken in het land het stroomaanbod te krap is om meer treinen te laten rijden.

Datacenters

Eerst even de datacenters. Een aantal daarvan heeft op luide toon geklaagd over het bevriezen van de uitgifte voor bouwvergunningen in de regio Amsterdam en de Haarlemmermeer. Via een legertje spreekbuizen hebben ze geprobeerd de publieke opinie en de politiek te mobiliseren. Een domme zet, want iedereen die de moeite neemt de argumenten te doorgronden zal zien dat de grootste klagers ook de partijen zijn die het probleem hebben veroorzaakt.

Dat probleem is dat in de genoemde regio’s de stroomcapaciteit onvoldoende is om nieuwe aanvragen te kunnen inwilligen. De beschikbare capaciteit wordt deels dagelijks gebruikt en een deel is een noodzakelijke reserve. Een ander en belangrijk deel is de gereserveerde capaciteit. Bedrijven die voornemens zijn in de regio grote hoeveelheden stroom af te nemen geven dit aan bij de leveranciers. Die houden daar dan rekening mee. Een verplichting om de reservering binnen een jaar om te zetten in gebruik is er niet. Het gevolg is dat er partijen misbruik van de mogelijkheden hebben gemaakt. Door onnodig veel te reserveren zijn in delen van de regio effectief concurrenten gehinderd een eerste paal in de grond te slaan of een uitbreiding te realiseren. De datacenters doen daar onderling niet geheimzinnig over. Ik heb er met een andere pet op meerdere keren over geschreven, ook over de manier waarop ze daar onderling over spreken.

ProRail

ProRail heeft op 29 augustus aan de bel getrokken. Op het eerste gezicht lijkt de noodkreet wel erg op die van de datacenters. Er is bij nader inzien wel een wezenlijk verschil. ProRail lijkt er geen beleid op na te houden concurrentie te hinderen door loze reserveringen te maken. Het komt ook niet met onnavolgbare getallen over werkgelegenheid die op het spel zou staan of claims over de concurrentiepositie van het land. Wat het wel aangeeft is dat er nu gekeken moet worden naar de stroominfrastructuur om problemen in de toekomst te voorkomen. De nood is hoog, maar er is geen door de overheid opgelegde blokkade in de vorm van een algemeen bouwverbod waar het zich tegen verzet.

Energiebeleid

Voor de burgers, ondernemers en politiek is het goed deze twee cases naast elkaar te leggen. Haal de overdosis aan PR en ruis eruit en zie wat er dan overblijft. Het gaat nu om twee sectoren, maar de kans is groot dat er meer zijn. Wat zij aantonen is dat er in dit land geen sprake is van doordacht energiebeleid en dat marktpartijen ook op dit punt de publieke opinie en de markt manipuleren of zelfs onder druk zetten.

Als we dit door laten etteren komt onvermijdelijk het moment dat grenzen in zicht komen. Willen we een land waarbij de essentiële dienstverlening onder druk komt te staan, waar licht in de woningen en werkend openbaar vervoer een optie wordt omdat stroomslurpers een grotere mond hebben?

Het wachten is op een fatsoenlijk en kundig Kamerlid of bewindspersoon die voorzien van de juiste achtergrond informatie de vraag stelt: “Willen we meer of minder datacenters en treinen?

 

(illustratie:  Supercharge, CC BY-SA 3.0)

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.