Versneld banksterven

Een week geleden werd in Frankfurt (waar anders) een conferentie over de toekomst van de banken en het betalingsverkeer gehouden. Het was dan ook geen toeval dat de krant Das Handelsblatt die week een artikel publiceerde over de versnelling van banksterven in Duitsland.

Andere kijk

Dit blog volgt al jaren de impact van online op de banksector. Wat ooit een sector was met veel aanzien is door internet veel van die uitstraling verloren. De bankcrisis en talloze schandalen hebben ook wezenlijk bijgedragen tot een structureel andere kijk van het publiek op de sector. Die andere kijk heeft de nodige gevolgen. De bereidheid van consumenten en ondernemers de banken een ruime marge te gunnen is verleden tijd. Dat leidt tot snijden in de kosten bij de banken. Het uitdunnen van het filiaalnetwerk is daarbij de makkelijkste ingreep. De consument heeft immers via online genoeg mogelijkheden zijn bankzaken te regelen.

Nederland koploper – Duitsland moet volgen

Het snijden in het netwerk van filialen en regionale kantoren is in Nederland vroeg begonnen met als gevolg dat we koploper zijn in Europa – nergens zijn er minder bankfilialen per 100.000 inwoners dan in Nederland. Het verlies van de tienduizenden banen lijkt goed verwerkt te zijn. In Duitsland tikken de klokken langzamer. Maar de harde ingrepen zijn niet langer tegen te houden. Dat is wat Das Handelsblatt (illustratie) constateert. In het land met een meer vergrijsde en digibete bevolking in Nederland zijn nu nog bijna vier keer zoveel bankfilialen per 100.000 inwoners dan in Nederland.

Nog

Het woord waar het hier om draaitis “nog”. De krant beschrijft dat het banksterven nu gaat versnellen. Wat ik zelf al enige tijd in Berlijn constateer wordt nu schijnbaar ook in de rest van het land zichtbaar. De fase dat gefuseerde banken naast elkaar in de straat stonden is in de hoofdstad verleden tijd. Van twee naar een filiaal onder de nieuwe naam was de eerste fase in het banksterven. Nu wordt nog eens fors het mes gezet in dat reeds ingedikte netwerk. Het aantal banen dat daarbij in het geding is zal vele tienduizenden zijn.

Weigering

Een alternatief is er niet, want de klant – ook de oudste generatie die hardnekkig digibeet wil blijven – weigert fors te betalen voor de mainstream dienstverlenging die door nieuwe toetreders of dochterondernemingen van de bestaande oude garde tegen lagere tarieven wordt aangeboden.

Het zijn niet alleen de lagere tarieven waarmee de nieuwe spelers scoren. Het is ook de manier waarop ze acteren. Dit soort banken slaagt er beter in de klant centraal te zetten in plaats van de eigen organisatie in de ivoren torens. De klant centraal betekent meer snelheid, betere respons en vooral minder gedoe. Dat zijn we in Nederland al jaren gewend met overschrijvingen in een dag of sneller en ondersteuning ook buiten het 9-tot-5 stramien. In Duitsland begint nu pas door te sijpelen dat bankieren geen gedoe hoeft te zijn maar ook makkelijk kan. Om dat landelijk mogelijk te maken is er geen fijnmazig netwerk van kantoren meer nodig.

@Saschalobo (wie anders in Duitsland) heeft de achtergrond van die weigering bij Duitse bankklanten met een slide treffend verwoord.

Bequemlichkeit siegt. Auch im Banking, auch gegen „Vertrauen“. Gemak wint. Ook bij bankieren, van vertrouwen.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.