Twee jaar voor een usb lader

Eind 2016 haalde de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) de pers omdat het de verkoop van een groot aantal usb laders voor smartphones verbood. 24 van de 41 onderzochte modellen deugde niet. Dat was een verontrustende score.

Die actie schoot mij een paar dagen terug te binnen. De meest gebruikte usb lader hier, een 2A model met als opdruk Samsung, bleek het namelijk niet meer te doen. Die lader is los aangeschaft en zou origineel moeten zijn. Het type nummer correspondeerde niet met de versie door de NVWA is verboden, om die reden ben ik de lader ook blijven gebruiken. Het laden ging gewoon goed en snel genoeg ook al valt, kijkend naar de opdruk, te twijfelen aan de echtheid. Het ding werd ook nooit echt heel warm, de opgegeven laadstroom van 2A werd nooit gehaald, maar dat zal meer met mijn hardware te maken hebben.

Nu is dat dus voorbij. Er komt geen stroom meer door de usb kabel – meerdere snoeren zijn geprobeerd. Een losse usb spanningsmeter blijft ook donker. Iets in de kleine lader is stuk. Openmaken is een optie, de kans op zelf herstellen is minimaal. Dat openmaken staat op de agenda voor de kerstdagen, maar dan wel op destructieve wijze.

Voor nu staat alleen nog maar de vraag open of een levensduur van iets meer dan twee jaar voldoende is. Het object kostte, inclusief losse usb kabel en verzending, net geen €10,00, daar zal ik niet wakker van liggen. Maar na 14 maanden kaduuk – dat is ook een levensduur waarbij ik weer eens denk aan het begrip “geplande veroudering”

Share: