Twee foute Amsterdammers veroordeeld

Er waren afgelopen week drie goede redenen de website rechtspraak in de gaten te houden. Het begon met de publiceren van het vonnis in de zaak van de oprichter annex directeur van Stichting Droom en Wens. Enkele dagen daarna stond het vonnis in de zaak van een bekende “internet ondernemer” online en voor het weekend verscheen nog het vonnis in de zaak tegen de frauderende ziekenhuisdirecteur.

De zaak F.

De twee laatste zaken, waarin foute Amsterdammers zijn veroordeeld, komen in dit artikel aan de orde. Met de “internet ondernemer” wordt Michiel F. bedoeld. Dat tegen hem een zaak liep was al bekend. Emerce was de eerste die over het vonnis, voorzien van foto en volledige naam, berichtte. F. heeft via zijn vehikel Three Circles Ventures 2 B.V. in 2011 en 2012 vier keer een beroep gedaan op de toen geldende Seed Capital-regeling van de Rijksoverheid. Met de regeling wilde Den Haag het aantrekkelijker te maken in start-ups te investeren. Voorwaarde was dat voor elke Euro overheids geld ook een Euro van derden zou worden geïnvesteerd. Het Rijk, in concreto met Ministerie van EZ dat daarvoor een beroep deed op het AgentschapNL als loket, verstrekte de lening tegen 0% rente en met een looptijd van 10 jaar.

F. is er van beschuldigd de bedragen niet te hebben gebruikt voor het bestemde doel. Er waren geen reële investeringen. Het geld werd eerst rondgepompt en belandde vervolgens op de privé rekeningen van F. Emerce stelt dat de OvJ heeft betoogd dat het geld is gebruikt voor het afwenden van een privé faillissement en een luxe leven. Dat is niet in het vonnis terug te vinden. Daar staat slechts: “[…] Vervolgens heeft verdachte geprobeerd om zijn bedrieglijke werkwijze te verhullen en gedeelten van de ontvangen gelden privé te besteden.”

Omdat ik in het verleden met F. te maken heb gehad, heeft de zaak me vanaf het moment dat ik er lucht van kreeg geïnteresseerd. De klok is niet in het voorjaar van 2019 gaan tikken toen de geruchten over een mogelijke rechtszaak rondgingen. Wat me toen vooral opviel is dat er een lange tijd zat tussen het – toen nog – vermeende foutieve handelen en de escalatie. De klok is in 2012 aangezet toen ik via via hoorde dat F. met succes een beroep had gedaan op overheidsgeld en als financier voor start-ups gezien wilde worden. De verbazing was groot. Was dan niet bekend wat zijn trackrecord voorheen was?

Die vraag wordt in het vonnis overigens formeel beantwoord: Bij de straftoemeting neemt de rechtbank in aanmerking een uittreksel van de Justitiële Documentatie van 25 september 2019, betreffende verdachte, waaruit volgt dat hij niet eerder voor strafbare feiten is veroordeeld.

Er zullen meer mensen in Nederland die met enige verbazing reageren op dit constatering. In ieder geval weten zij nu ook dat de lange fase van geluk hebben en overal tussendoor manoeuvreren voor F. verleden tijd is. Met vijf maanden onvoorwaardelijk, een proeftijd van twee jaar en een melding in het Justitiële Documentatie Systeem zal het lastig worden op de oude voet verder te kunnen gaan.

De zaak E.

Het vonnis in de zaak tegen de oud directrice van het Amsterdamse Slotervaart ziekenhuis is in de pers breed uitgemeten. De zaak was te geruchtmakend en de soap erom heen te onvoorstelbaar om genegeerd te worden. Dat er een link zou zijn tussen de malversaties waarvan E. beschuldigd werd en het faillissement van het ziekenhuis was voor de pers ook een reden de zaak te volgen.

Het vonnis is in tegenstelling tot dan in de zaak tegen F. niet volgens de Promis regels geschreven. Dat betekent dat hier meer tekst is, wat ook ruimte geeft voor details. Dat de zaak draaide om verduistering van 1,2 miljoen Euro en het plegen van valsheid in geschrifte is geen detail. De manier waarop de gelden zijn ontrokken aan het ziekenhuis en hoe die vervolgens zijn ingezet is uitgebreid beschreven. In de marge daarvan komen enkele details bij naar voren die voorheen onbekend waren.

De feiten zijn voor de rechter evident en de verdachte wordt dan ook veroordeeld. Wat er dan in het vonnis te lezen staat is te belangrijk om afgedaan te worden als details. E. is twee keer eerder veroordeeld “De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat verdachte in het verleden twee keer eerder is veroordeeld voor frauduleus handelen en valsheid in geschrift”. Hoe is het mogelijk dat iemand met een dergelijk verleden een ziekenhuis heeft kunnen leiden? Die vraag wordt niet in de pers gesteld en dat is niet goed. Er wordt – op papier althans – zo veel aandacht besteed aan het weghouden van personen die een risico kunnen zijn van plekken die als kwetsbaar gelden. Er zijn VOG en vergelijkbare verplichtingen voor personeel in het onderwijs en de zorg. Er zijn BIBOB procedures voor weer andere sectoren. Maar directieleden van instellingen met een groot maatschappelijk nut worden niet doorgelicht? Onverklaarbaar en na dit vonnis eens te meer onverkoopbaar.

Wel verklaarbaar in deze zaak is overigens de opgelegde combinatie van straffen. 15 maanden cel klinkt weinig, maar is serieus genoeg om hinderlijk te zijn. Veel hinderlijker is echter het verbod om gedurende 39 maanden bestuurder van een rechtspersoon te zijn. E. is eerder al persoonlijk failliet verklaard. Ze heeft zich in een moeilijke positie gemanoeuvreerd. Voor het ex-personeel van het Slotervaart Ziekenhuis zal dat een schrale troost zijn. Een groot deel is daarvan weer aan de slag in de zorg, maar dan wel op andere plekken over de stad verdeeld. De ex-directeur zal – tenzij ze zich weer uit de voeten maakt – waarschijnlijk binnenkort noodgedwongen buiten de stad verblijven.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.