Sneu voor Hans Struijk

Ruim een week geleden maakte Het Parool melding van grote problemen bij Hans Struijk, een keten van fietswinkels. Omdat twee van de filialen op mijn fietsroute liggen heb ik daar meermaals onderdelen gekocht. De problemen waar de krant over schreef verbaasden me niet heel erg, sneu is het wel.

Een flagship store tegenover de RAI, een filiaal in een pand waar de vorige fietsenwinkel failliet was gegaan. Ik vond die twee plekken altijd al heel gewaagd. De topprijs voor de ene stek en genoeg reden om twijfels te hebben over de levensvatbaarheid van de tweede. Zelfs in de directe omgeving van de RAI is er meer aanbod. De recent geplankte en weer vrijgegeven winkel in de Scheldstraat ligt op nog geen kilometer afstand. In de andere straten zijn er in een straal van een kilometer nog twee andere reparateurs, verhuurders, verkopers. Het zelfde verhaal voor het andere filiaal, daar is zelfs drie panden verderop een tweede hands fietsendealer en 50 huisnummers verderop nog een.

Een overaanbod van handelaren en reparateurs is niet iets dat beperkt is tot de twee wijken die hierboven beschreven staan. Zoals al eerder aangegeven is er een ware wildgroei van fietszaken in Amsterdam. Deels is dat normale business en voor een ander deel is dat overduidelijk verkeerde business. Volgens de krant en andere bronnen is dat echter niet zo zeer de reden van de surseance en het inmiddels uitgesproken faillissement. Hans Struijk bleek achter de schermen als een een quasi doorstart te hebben gemaakt door het instappen van een nieuwe eigenaar. Die heeft de Nederlandse markt verkeerd ingeschat, zoveel is wel duidelijk. Er wordt gewezen naar problemen met de computer systemen, maar als je dat argument hanteert is er wel wat meer aan de hand.

De indruk die gewekt wordt, en die door eerdere bezoeken aan de winkels is bevestigd, is dat het team eigenlijk niet wist waar het mee bezig was. De reparaties (tot zo ver mij bekend goed doorgevoerd) vergden veel aandacht waar de sales inspanningen onder leden. Wat echter vooral ontbrak was marketing en vooral kennis van de markt. Is de simpele vraag: “met welk aanbod kunnen we hier succesvol zijn” ooit serieus gesteld, laat staan beantwoord?  Het is sneu voor de medewerkers die daardoor min of meer aan het lot werden overgelaten.

Share: