Nieuwe hardware is wennen

Het eind van het jaar nadert. Tijd om het nuttige met het aangename te combineren. In dit geval betekent dat een 8 jaar oude computer op de zaak vervangen. Dat moet sneller werken mogelijk maken en garant staan voor de nodige uren knutselplezier.

Wat voor een groter wordend deel van de zakelijke markt opgaat, geldt ook al jaren voor deze ondernemer. De noodzaak hardware na drie jaar te vervangen is achterhaald. Hardware kan veel langer mee. Als er al tot vervanging moet worden overgegaan is dat op componentenniveau makkelijker, goedkoper en duurzamer dan het aanschaffen van een geheel nieuw systeem.

Hier betekende dat het blijven gebruiken van de toetsenbord en muis. De monitor is net aan een jaar oud, dus die blijft ook staan. De boxen – het gaat hierbij om een systeem voor de montage en het converteren van geluidsfragmenten en interviews – zijn evenmin vervangen. De behuizing is goed bekeken en geschikt verklaard voor hernieuwde inzet. Dat scheelt al een aardig bedrag. Een grotere besparing betrof de voeding. Uit een ander reeds uitgefaseerd systeem was een 420 Watt 80+ voeding te halen. Na grondige reiniging met perslucht, penseel en stofzuiger was die weer als nieuw.

Het moederbord, met CPU, CPU fan en geheugen vormen de kern van de upgrade of vervanging. De drie componenten die zijn vervangen zijn na reiniging stofvrij opgeborgen. Voor tal van werkzaamheden is daarmee nog steeds een vlotte en zuinige machine te maken.

Overstappen van een 8 jaar oud systeem betekent wel dat de cd en dvd units niet meer bruikbaar zijn. Moederborden hebben geen IDE aansluitingen meer, dat is SATA geworden. Een combi speler/brander is voor iets meer dan €10 te krijgen, dus dat zijn de kosten niet. Het vervangen van de harde schijf was ook noodzakelijk. Niet zozeer vanwege de leeftijd of te verwachten levensduur, als wel vanwege de net iets te krappe capaciteit. De bestaande SSD zal na grondig leegmaken in een ander systeem belanden.

De transplantatie is wat hardware betreft daarmee redelijk overzichtelijk. Meer dan een uur is voor het (de-) monteren van de componenten niet nodig. Het daaraan voorafgaand schoonmaken van de bestaande onderdelen duurde langer. Installatie van software is iets dat inclusief alle upgrades een kwestie van meerder uren is. Helemaal omdat het hier uiteraard weer om een dualboot systeem gaat. Zelfs met een 50Mbit/s verbinding is er alle tijd om tijdens het downloaden van patches, upgrades en doorlopen van online registratie procedures van de nodige koppen Espresso te genieten.

Maar uiteindelijk staat er dan een systeem met de zelfde buitenkant, maar met een totaal nieuwe binnenkant. De prestatie-index voor lezen en schrijven is factor 3 (!) toegenomen. Het converteren, knippen en plakken van audio gaat zoals verwacht flink sneller. Dat wordt wennen, want daardoor zijn de bekende koffiepauzes niet meer nodig.

Na de eerste tests is het systeem afgesloten. De volgende dag viel op dat de computer nog actief was. Geen slaapstand, echt aan. Was er een Ubuntu instelling over het hoofd gezien waardoor uitzetten niet werkte? Na enig speurwerk kon dat worden uitgesloten. Werken vanuit Windows leverde op dat na afsluiten van het systeem en het terzijde schuiven van de invoerdevices het systeem weer opstartte.

Op dat moment was de oorzaak duidelijk. Voor het eerst is er een moederbord, dus computer, in gebruik waarbij in de BIOS kan worden aangegeven of de muis het systeem uit de uit/slaap stand kan halen. Dat is best wennen. Sterker nog, na enkele dagen is besloten die setting op disable te zetten. Een clean desk policy – verplicht want cyber – en deze optie zijn slecht te combineren. Ook dit systeem wordt uitsluitend met de powerknop op de kast aangezet.

Share: