Netneutraliteit: daarom dus

De afgelopen jaren heb ik me meermaals ingezet voor Netneutraliteit. Dat deed ik omdat ik de discussie in de Verenigde Staten al heel vroeg volgde en de negatieve scenario’s letterlijk zal ontstaan. Ook in Nederland had ik met de materie te maken. Vanaf 2005 stond het bij een niet nader te noemen telecomoperator op de agenda. Daar was de insteek zo slecht, want aanvankelijk alleen maar bij de juristen bekend, dat het niet veel moeite kostte samen met anderen er voor te zorgen dat aan dat onderwerp enige jaren amper aandacht werd besteed.

Dat wil niet zeggen dat daarmee in Nederland, laat staan Europa, Netneutraliteit in een la lag te verstoffen. Keer op keer werd er toch hardop nagedacht over manieren meer aan internet te verdienen. Want dat is de basisgedachte achter het opzij schuiven van Netneutraliteit, de eigenaar (of uitbater) van de netwerkinfrastructuur bepaalt wie tegen welke condities wat mag doen. Daarbij is structureel en opzettelijk keer op keer voorbij gegaan aan het gegeven dat er al flink wordt betaald voor het gebruik van infrastructuur. Abonnees van internetdiensten betalen maandelijks een bedrag en ook de aanbieders van informatie hebben in de regel kosten voor het transporteren van de data.

Hoe dan ook, de discussie kende tot eerder dit jaar de nodige ups-and-downs. Uiteindelijk heeft Nederland besloten per wet te bepalen dat Netneutraliteit de regel is. Aanbieders van vaste en mobiele communicatie kunnen nu niet meer naar eigen goeddunken tol heffen, verkeer frustreren, dubbel afrekenen en daarmee het gebruik reguleren.

Dat niet iedereen blij is met die stap mag duidelijk zijn. De grote telco’s hebben uitgebreid gelobbyd, maar dat leidde eerder tot negatief sentiment bij politiek, pers en publiek. Het is opvallend dat de hele discussie werd gekenmerkt door een traditionele tweestrijd. Voor of tegen, ander smaken waren niet voorradig. Dat daarmee wellicht de een of andere partij te weinig ruimte heeft gekregen de eigen standpunten uiteentezetten lijkt een voorbeeld van collateral damage in de politiek.

En terwijl Nederland nog een beetje om zich heen kijkt, deels verbaast reageert op de kritiek van OPTA en Europa op ons Netneutraliteit wetgeving rommelt het weer bij de oosterburen. Deutsche Telekom voorman Oberman heeft vorige week bij Bitkom weer eens een proefballon opgelaten (bron). Als Berlijn meer bandbreedte wil voor de burgers dan gaat dat flink geld kosten. Deutsche Telekom gaat daarbij uit van investeringen tot €50 miljard. Die kosten zijn natuurlijk niet terug te verdienen als iedereen van alles op het internet kan doen.

Obermann pleitte daarmee op ouderwetse wijze voor walled gardens, toegangscontrole voor gebruik en diensten en uiteraard het laten betalen voor gebruik door aanbieders en consumenten (boven de maandelijkse abonnementskosten dus!) Heel slim noemde hij het een internet van twee snelheden. Kenners van de discussies rond Netneutraliteit weten wel beter.

Daarom is het nodig de discussies rond Netneutraliteit te blijven volgen.

Share:

One thought on “Netneutraliteit: daarom dus”

Comments are closed.