Nederland: ooit koploper nu achterin het peloton

Nu het land zich opmaakt voor Tweede Kamer verkiezingen zal de pers vaker aandacht schenken aan rapporten, onderzoeken en lijstjes die aantonen hoe Nederland het doet in vergelijking met andere landen. Voor politici zijn dergelijke documenten namelijk bij uitstek geschikt de eigen visie en strategie bekend te maken. En als de resultaten tegenvallen, dan is het perfecte ammunitie om de tegenstander mee te belagen.

Een recent verschenen rapport, uitgevoerd in opdracht van het Wereld Natuur Fonds is daar een goed voorbeeld van. Hieruit blijkt dat Nederland het niet goed doet op de markt voor schone energie. Van een 18e naar een 21ste plek terugvallen is een vervelende ontwikkeling waarmee zicht op een plek tussen de koplopers en zelfs het vasthouden van een plek achter in het peloton lastig lijkt te worden. De reden die het WNF rapport hiervoor geeft is: te weinig groei op de eigen thuismarkt.

Dit dient te leiden tot een verdere ontrafeling van de puzzel: wie of wat vormt de thuismarkt, welke krachten zijn daarop actief en welke visie dan wel strategie voorkomt dat die groei er wel komt.

Een mooie opgave voor pers en politici. Maar ook van de maatschappelijke organisaties als het WNF kan een duidelijkere beantwoording worden verwacht. Tot die tijd hou ik het erop dat de belangen van de bestaande energiemaatschappijen en hun aandeelhouders in ruime zin (lees: vooral ook de overheden), de eerste remfactor zullen blijken te zijn. Op de voet gevolgd door delen van de industrie die zich zelf niet in staat achten een transformatie te overleven.

En de politiek zelf, die moet het zich aantrekken dat na zoveel jaren paars, groen, bruin of welke kleur coalitie dan ook er nog steeds geen leiding wordt gegeven aan een maatschappelijk issue van wereldschaal. Dat is trouwens het trieste van dit soort onderzoek, het toont keer op keer aan dat de politiek geen koers weet uit te zetten. De consequenties daarvan worden steeds duidelijker: Nederland is geen koploper meer in welke sector dan ook. De prijs van politieke onwil en onkunde wordt allengs zichtbaar.

Share: