Marginale christelijke partij blijft blind

Zaterdag schreven meerdere lokale kranten over onrust in een marginale christelijke partij. Daar ziet men de waarheid nog steeds niet onder ogen. Die blindheid geldt voor dat deel in die partij die het zo allemaal wel goed vindt en het deel dat zich daartegen verzet. Voor de toekomst van die partij belooft dat weinig goeds.

Angst en afstand

Die reden voor het artikel in de pers lijkt dat leden van die partij in de regio aan de bel trekken en bewust de publiciteit opzoeken. Zij vrezen een verdere afkalving van de partij. Die angst is ingeven door de reacties van het partijbestuur op de slechte resultaten bij de Tweede Kamerverkiezingen.

Dat het bestuur deels, of geheel, is afgetreden is in de regio niet opgevat als een positieve ontwikkeling. De lokale afdelingen die zich roeren vinden dat de gemaakte analyse van het forse zetelverlies niet klopt. Zij zien dagelijks iets heel anders. Dat zegt in ieder geval het nodige tussen de afstand van het bestuur (“Den Haag”) en de leden.

Argumenten

Bijzonder is wel dat elke keer als het over deze partij gaat het jaar 2010 wordt genoemd. Toen besloot het bestuur (met instemming van de leden) in zee te gaan met een anti democratische en extreem xenofobe partij. Iedereen heeft het er nog steeds over dat toen de partij bijna is geëxplodeerd. Van rust en herstel is daarna nooit meer sprake geweest.

Een deel van de argumenten om het huidige bestuur te diskwalificeren heeft rechtstreeks betrekking op dat “keerpunt”. Zij vinden dat sinds dat jaar de partij steeds meer naar (extreem) rechts is gaan lonken. Met democratische en christelijke beginselen heeft dat weinig te maken vinden zij.

Voor het gemak vergeet men dan wel dat ook voor 2010 het bestuur – met instemming van de leden – naar rechts is opgeschoven. Dat men anno 2021 constateert dat er thema’s als de klimaatcrisis “te lang [heeft] verwaarloosd” komt hierdoor raar over. Onder de laatste premier van die partij, die niet vies was van afgeven op andere religies, is al bewust gekozen de andere kant uit te kijken. Hierdoor zijn niet zozeer thema’s als wel maatschappelijke trends bewust genegeerd.

Klopt wel

Het enige punt in het betoog van de verontruste regio’s dat wel klopt gaat over de uitstroom van leden. De partij ken een netto uitstroom van leden. Net als in Duitsland is de gemiddelde leeftijd van de “achterban” hoog. Nieuwe leden onder de 40 jaar komen er niet meer bij. Die demografische klokt tik door.

Doodzwijgen

Wat er aan jongere en nieuwe leden bijkomt doet dat vooral om er zelf beter van te worden. Dat laatste wordt overigens totaal doodgezwegen door zowel het bestuur als de regio’s. Toch ligt daar een van de meest hardnekkige redenen van het verval. De blindheid op alle niveaus dat de partij steeds meer een vergaarbak is van graaiers en stromannen die maling hebben aan democratische en christelijke beginselen.

Share: