Kan niet naleven bewaarplicht leiden tot een strafzaak?

In een recent artikel op een ander blog moest de bewaartermijn van administraties worden genoemd. Die voor ondernemers en particulieren verschilt, de uitleg daarover op de website van de belastingdienst is helder. Zo helder dat de vraag rees of het wel eens fout gaat en dat dan weer leidt tot een rechtszaak. En zo, er is een kersvers antwoord op die vraag, al gaat het daarbij om een bijzondere bewaarplicht.

Autohandelaar

Op 23 oktober van dit jaar heet de Rechtbank Amsterdam uitspraak gedaan in een zaak tegen een persoon die in de periode van februari 2013 tot en met april 2015 “als bedrijfsmatig handelende verkoper van voertuigen” heeft opgetreden. In die periode heeft de persoon volgens de aanklacht in 75 gevallen geen melding gedaan heeft van contante transacties. Die melding is ook voor autohandelaren verplicht.

Volgens het Rapport zouden bij zeven verschillende transacties omissies zijn onderkend en zijn 75 transacties van tenminste € 25.000,- niet gemeld bij de Financial Intelligence Unit – Nederland (FIU).

Uiteindelijk blijkt een klein deel van de transacties wel in orde is, maar in nog altijd meer dan 60 gevallen is er een probleem. Wat de autohandelaar heeft nagelaten is de contante betaling melden en de identiteit van de kopers controleren en vastleggen. Dat deze drie handelingen niet los van elkaar kunnen worden gezien mag duidelijk zijn.

Meerdere wetten

De autohandelaar heeft daarmee per transactie meerdere wetten overtreden. Het gaat daarbij om de artikelen 22c, 22d, 51 en 57 van het Wetboek van Strafrecht, artikel 1, 2 en 6 van de Wet op de Economische Delicten en de tenslotte de artikelen 3, 16 en 33 van de Wet ter voorkoming van witwassen en het financieren van terrorisme.

Over het controleren en vastleggen van de identiteit van de kopers wordt nog gemeld:

[…] het in de periode van 1 januari 2013 tot en met 31 december 2015 door [naam B.V. 1] . gepleegde niet dan wel onvolledig op toegankelijke wijze bewaren van de gegevens van de cliënt gedurende vijf jaar na het tijdstip van het beëindigen van de zakelijke relatie of tot vijf jaar na het uitvoeren van de desbetreffende transactie als verplicht in de Wwft.

Daar zien we dus staan dat de niet aan de wettelijke bewaarplicht is gedaan. In het geval van meldingsplichtige cash transacties moeten die dus compleet 5 jaar worden bewaard.

“slechts” taakstraf?

De handelaar krijgt omdat hij “feitelijk leiding heeft gegeven aan de verboden gedraging, meermalen gepleegd” een taakstraf van 100 uur opgelegd. Dat klinkt weinig. De reden daarvoor lijkt helemaal boven in het vonnis te zijn genoemd in het verweer van de verdediging:

De verdediging heeft betoogd dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk is in de vervolging omdat sprake is van schending van het ‘una via’ beginsel. Aan [naam B.V. 1] . is door de Belastingdienst in de fiscale procedure reeds een vergrijpboete opgelegd waardoor [naam B.V. 1] . in beginsel voor datzelfde feit niet meer strafrechtelijk vervolgd kan worden.

Deze persoon heeft door het niet naleven van de wet waarschijnlijk btw fraude mogelijk gemaakt. Dat betekende ook dat hij zijn eigen belastingaangiftes niet juist heeft opgesteld en daarvoor is hij dus al beboet.

Of er een link is met een groot aantal recente invallen van FIOD en politie bij autohandelaren verdacht van btw fraude valt uit dit vonnis niet op te maken. Het zou ook afleiden van de oorspronkelijke vraag of het niet bewaren van de administratie een ondernemer serieus in de problemen kan brengen. Het antwoord op die vraag is: Ja, helemaal als de ondernemer ook op andere vlakken de fout in is gegaan is de afwezigheid een complete administratie vragen om een strafrechtelijke sanctie.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.