Jakarta heeft te veel – Delhi te weinig water

In het nieuws was de laatste dagen veel te horen en zien over de wateroverlast in en rond Jakarta. Dat verhaal staat haaks op nieuws van afgelopen zomer dat New Delhi geen water heeft. Twee hoofdsteden met grote water problemen.

Komt bekend voor

Dat de Nederlandse pers uitgebreider stil staat bij de wateroverlast in Jakarta dan het tekort in New Delhi verbaast niet meer. De hoofdstad van de voormalige kolonie heeft gewoon een streepje voor. Daarnaast is wateroverlast iets dat elke Nederlander bekend voorkomt. De oorzaak van de wateroverlast in dit deel van Indonesië heeft ook weinig uitleg nodig. Iedereen die in Nederland op de lagere school heeft opgelet weet iets over inklinkende grond en hoge grondwaterstand. Sommigen weten zelfs uit recente ervaring dat inklinking tot dam- en dijkbreuken kan komen. Dan staan het water heel snel tot kniehoogte, ook al wordt er in Nederland heel snel ingegrepen en zijn kennis en middelen beschikbaar om wateroverlast snel te kunnen bestrijden.

Delhi en andere steden

Het verhaal van New Delhi is anders. Afgelopen zomer sijpelde (!) in de westerse pers door dat de hoofdstad (en nog tientallen andere steden) een acuut tekort aan water had. Sommige kranten verwezen naar berichten van een paar jaar terug of wetenschappelijk publicaties. Dat de megasteden op het subcontinent te veel inwoners hebben voor de hoeveelheid water was namelijk al langer bekend. De aantrekkingskracht van de stad is echter zo groot en de informatievoorziening door de overheid te slecht om bestaande en nieuwe bewoners voor het watertekort te waarschuwen.

Dat verklaart ook de grote onrust en ophef in de steden die het betreft. Voor velen komt watergebrek totaal onverwachts. Oplossingen verwachten van een overheid die niet echt uitblinkt in effectief handelen blijft uit. Dan is het slechts een kwestie van tijd over de geruchtenmachines draaien op volle toeren, de eerste stenen vliegen door de lucht en pogroms worden een feit.

Akbar de Grote

Wat de meeste bewoners van Delhi, laat staan de westerse krantenlezers niet weten is dat de droogte in een Indiase hoofdstad geen nieuw verschijnsel is.

Abu’l-Fath Jalal-ud-din Muhammad Akbar, beter bekend als Akbar de Grote, had van 1556 tot 1605 als derde Mughal keizer  de noordzijde van het subcontinent en de gebieden waar nu Afghanistan en een deel Iran onder zijn controle. Onder zijn leiding is de hoofdstad van Delhi naar Agra verplaatst en vandaar weer naar het nieuw te bouwen Fatehpur Sikri. De bouw van de nieuwe hoofdstad kostte 15 jaar. Veel plezier hebben Akhar de Grote en zijn opvolger niet aan de stad gehad. Al snel werd duidelijk dat de streek te droog was en de watervoorziening een groeiende stad niet kon ondersteunen. In 1610 werd de stad dan verlaten. Het hof en de ambtenaren vertrokken richting Agra.

Sommige Indiase bronnen wijzen naar de militaire campagnes in de Punjab om het verlaten van de hoofdstad te verklaren. Het is helaas vooral vanuit politiek opportunisme dat dit argument naar voren wordt geschoven. De stad was – met en zonder militaire strijd – gewoon niet levensvatbaar en was van 1610 tot aan het begin van de 19e eeuw volledig door de natuur geclaimd.

Contrast

Van Jakarta wordt thans beweerd dat de stad met worden opgegeven. De hoofdstad zou naar Kalimantan moeten worden verplaatst. Dat dergelijke forse ingrepen door de Indonesische regering worden besproken staat in schril contrast met wat er over Delhi bekend is. De Indiase regering komt niet verder dan het met veel mediaondersteuning sturen van tankwagens met “drinkwater” naar een handvol wijken.

(Illustratie via de wiki : “By Govardhan – https://www.metmuseum.org/ Public Domain)

Share: