Is er wildgroei van kredietkaarten?

Een artikel in de Tagespiegel over de kosten en voorwaarden van kredietkaarten (CC) deed de vraag rijzen of in Duitsland sprake is van wildgroei en wat de aanleiding voor die groeispurt is.

Achterstand

Duitsland heeft de reputatie uiterst terughoudend te zijn als het gaat om geldzaken. Met online bankieren heeft het een achterstand van vele jaren op Nederland. Het gebruik van pinpassen en helemaal de CC ligt er lager dan het Europese gemiddeld (link naar ECB overzicht), ondanks de opkomst van een omvangrijke fintech sector. De achterstand wordt door de consumenten niet als hinderlijk beschouwd, de middenstand en de geldinstituten denken daar wel anders over. Je ziet dat vooral terug in de verwoede pogingen mobiel betalen daar van de grond te krijgen en zo de “tussenstap” van pin betalen over te slaan. In een land waar de 1 en 2 eurocent muntjes nog worden gekoesterd is dat voor velen een brug te ver.

Verschillen

Betalen met cash of pinpas is in principe iets compleet anders dan consumeren op de pof of op krediet. De Duitse consument vindt dat geen prettig idee, hij/zij verschilt daar sterk van de doorsnee Brit die er niet voor terugdeinst minimaal 3 CCs op zak te hebben. Waar dat toe geleid heeft weten we: veel Britten leven boven hun stand en de elke renteverhoging zal net als voorgaande decennia duizenden gezinnen in de problemen brengen. Zo’n vaart zal dat in de grootste economie van de EU niet lopen. De cultuur en het financiele toezicht zullen grootschalige excessen zoals op de Britse eilanden niet toestaan.

Verklaring Duits aanbod

Desalniettemin is er wel sprake van meer aanbod van CC producten in Duitsland. Is dat soms omdat de mondiale aanbieders van CCs een nieuwe afzetmarkt zoeken nu de Britse markt minder aantrekkelijk wordt? Dat zal deels een rol spelen. In de optiek van de krant gaat het erom dat met een CC de bedrijven klanten aan zich weten te bieden. Voetbalclubs, supermarkten en woninginrichters hopen dat in ieder geval, door aan betalingen met de CC een schijnbaar voordeel te koppelen zou er sprake moeten zijn van een sticky factor. Het idee begrijp ik, dat speelt ook in andere landen, maar de onderbouwing daarvoor ontbreekt.

Veel belangrijker lijkt mij te zijn dat de CC uitgevers en de middenstand min of meer gezamenlijk de strijd voeren tegen de echte nieuwe geldinstituten. De angst dat een Apple of Google de geldmarkt betreedt is groot. Voor de middenstand is het een raar en bedreigende gedachte dat Google exact weet wat er waar is aangeschaft. Van die kennis profiteert niet alleen Google, in combinatie met adwords en de rest kan het ook de concurrentie in plus via het online domein aanwakkeren.

Voor de CC uitgevers is bedreiging ook aan de orde, maar specifiek voor de Duitse markt wel om een andere reden. De bedreiging ligt daar in het simpele feit dat Duitsland de massale adoptie van CC’s – lees: de achterstand die het daar heeft in vergelijking met bijna alle EU staten – gewoon kan overslaan. Dat zet een forse streep door alle inkomstenmodellen gebaseerd zijn op veel vraag (door kaarthouders) naar aanbod (winkeliers).

Share: