Hoge Raad gaat zich over folderverbod Amsterdam buigen

Vorige week maakten KVGO en MailDB bekend in cassatie te gaan tegen het hoger beroep vonnis waarmee Amsterdam in het gelijk werd gesteld. In Amsterdam geldt een nee, tenzij verbod op het bezorgen van huis aan huis bladen. De twee organisaties claimen daar onevenredige schade van te ondervinden.

Begrijpelijk

Dat de twee naar de Hoge Raad stappen is begrijpelijk als wordt gekeken naar de belangen die op het spel staan. De grafische sector is door de opkomst van internet als hard getroffen en het aantal drukkerijen en uitgevers dat sinds de eeuwwisseling is verdwenen is echt groot. HaH staat ook voor werkgelegenheid van tientallen regionale distributeurs. Als Amsterdam als grootste gemeente in het land van de rechters gelijk krijgt is het onvermijdelijk dat anderen zullen volgen. De jurisprudentie zal op tal van gemeentehuizen op de voet worden gevolgd.

De andere kant van het verhaal is dat de Gemeeente Amsterdam in kort geding en hoger beroep op gewoon alle punten in het gelijk is gesteld. De wet is terecht toegepast en een opt-in sticker is toegestaan. Voor Amsterdam is de buit dus binnen.

Persbericht

Met de nodige interesse werd uitgekeken naar het persbericht van de klagers waarin de redenen van de stap naar de Hoge Raad zouden worden uitgelegd. Dat persbericht is hier te vinden en eerlijk gezegd viel dat wel tegen.

Er wordt geschreven dat er “minimaal 5 gemeentes onder het regime van de ja-sticker gebracht”. Dat was mij niet bekend, ik kende er maar twee. Schijnbaar is dan toch niet overal de uitkomst van het hoger beroep afgewacht.

De argumentatie “[…] dat drukwerk en dus de grafimedia bedrijven in de problemen komen, wordt al helemaal niet meegewogen” maakt geen indruk tijdens het KG en HB, de kans dat de HR hiervan onder de indruk is lijkt mij ongeveer nul. Deze opmerking is dan ook vooral voor de achterban bedoeld.

Een onnavolgbare bewering is verder op te lezen “Retailers geven daarbij aan, dat het opt-in systeem tot veel omzetschade leidt.“ Onderbouwing daarvan is tot zo ver mij bekend in de eerste twee procedures niet aangetoond. Waarom het argument dan nu weer van stal wordt gehaald is niet te volgen. Dat geldt ook voor de quote “Hiermee wordt namelijk een grote inbreuk gepleegd op de vrijheid van meningsuiting.” Wat het KVGO daaronder verstaat is dat ondernemers het recht hebben ongevraagd hun (commerciële) mening aan anderen op te dringen. Het is een argument dat ook jaren lang door direct marketeers is gebruikt om de spamactiviteiten te rechtvaardigen. Daar is inmiddels al jaren de opt-in verplicht dan dat zal voor HaH bladen niet veel anders worden.

Faliekante onzin

Klap op de vuurpijl voor mij is echter deze opmerking: “Papier is goed recyclebaar, minder milieubelastend dan e-mail en het gebruik van papier draagt bovendien bij aan de groei van de Europese bossen doordat er meer bomen geplant dan gekapt worden.”

Hier wordt de waarheid echt heel veel geweld aangedaan. De onderbouwing van de claim ontbreekt en het verhaal is bewust onvolledig. Zoals ik al eerder aangaf is een deel van de milieubelasting die door HaH bladen ontstaat gelinkt aan het transport. Dat hele aspect wordt nadrukkelijk door KVGO en MailDB onvermeld gelaten. Dat geldt ook voor het probleem van zwerfafval.

De Hoge Raad zal zich uiteraard niet buigen over de opmerkingen die nu nog met een persbericht als waarheden worden gepresenteerd. Deze instantie kijkt of de procedure inhoudelijk goed is gevoerd. Gelukkig hoeven de hoogste rechters zich niet te buigen over de faliekante onzin argumenten waarmee de klagers proberen het tij te keren.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.