Het falen van Thomas Cook en het falen van de pers

Sinds de nacht van zondag 22 op maandag 23 september  weet iedereen dat Thomas Cook einde verhaal is. De Britse reisaanbieder heeft de handdoek in de ring geworpen. De markt is geschokt, want niemand had het zien aankomen. De schuld van deze schok ligt natuurlijk bij Thomas Cook, maar ook bij de pers.

Op moment van schrijven is Thomas Cook in het VK einde verhaal. In België, Duitsland, Nederland en Scandinavië is de situatie onduidelijk. De activiteiten hier en bij de zuiderburen lijken wel te zijn stopgezet. Verhalen over honderdduizenden gestrande reizigers doen de ronde, net als foto’s van lege incheckbalies.

Britse impact

Voor de Britten is het extra zuur, want het is de tweede grote operator die in minder dan twee jaar het licht uit doet. De banen die nu verdwijnen betreffen de vliegoperaties, het balie personeel en het personeel van de honderden reiswinkels die Thomas Cook exploiteert. Winkelstraten en winkelcentra verliezen daardoor huurders. Wat ook belangrijk is: het aantal vliegtuigen met een Britse registratie dat in het VK mag landen, opstijgen en binnenlandse hoppen neemt ook in een keer met tientallen af.

Impact België Nederland

Wat er in België en Nederland staat te gebeuren is nog onduidelijk. In ieder geval is het aantal banen dat op de tocht staat veel geringer dan in het VK en dat geldt ook voor het aantal reizigers dat niet meer weg kan of mogelijk wacht om te worden opgehaald. De andere landen vallen buiten de scope van dit artikel.

Plotseling is onzin

De pers hier en in mindere mate bij de Zuiderburen, zowel print als online, lijkt pas zondag te merken dat de situatie bij Thomas Cook hopeloos was. Dat is te bizar voor woorden, want wie de moeite had genomen de sector te volgen kon in april van dit jaar al zien dat de stormbal werd gehesen.

Er was een goede reden naar Thomas Cook te kijken. In minder dan twee jaar zijn van de Britse vliegvelden Monarch en bijna een dozijn (!) kleinere spelers verdwenen. Die bedrijven vertegenwoordigden niet alleen de onderkant van de markt, het was een mix van bestemmingen en services. Het signaal dat keer op keer werd afgegeven was dat de businesscases niet meer sluitend te maken waren en dat de kleinste extra tegenslag dodelijk kon zijn. Op dat moment was bekend dat Thomas Cook torenhoge schulden had en een te grote overhead. Iedereen die stelt nu te zijn verrast door het omvallen van Thomas Cook heeft dus de laatste twee jaren niet opgelet. Het is niet plotseling. In april hing de stormbal al hoog en sinds augustus was die niet hoger te hangen.

De pers faalt

De problemen bij Thomas Cook waren bekend bij twee sectoren, de luchtvaart en een deel van de reisbranche. Dat de banken er van geweten moeten hebben spreekt voor zich, maar dat is een sector die de pers in dit soort gevallen mijdt. Luchtvaartpublicaties schreven wel over Thomas Cook. Daar zag men de overeenkomsten met andere falende operators. Een deel van de reisbranche moet het ook gemerkt hebben.

De reguliere pers heeft het niet gemerkt. Worden de vakbladen van andere sectoren niet meer gevolgd? Is het belangrijker te schrijven over de successen van e-commerce reisgiganten en start-ups dan over het naderend onheil bij bestaande spelers. In augustus verbaasde ik me er al over dat in Nederland de aandacht voor dit dossier minimaal was. Een maand zet ik dat iets zwaarder aan. De pers heeft gefaald de burgers te informeren over de problemen van Thomas Cook. De geveinsde verbazing die nu overal van afdruipt doet het ergste vermoeden voor de toekomst.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.