Het extreem trage bank sterven in België

In 2017 en de jaren ervoor is een paar keer geschreven over het bank sterven. Die term staat voor de onvermijdelijke inkrimping van het aantal bankfilialen als een gevolg van online bankieren en efficiencyverbeteringen zoals de IBAN en SEPA.

Bank als lokale werkgever

De artikelen gingen dieper in op de ist en soll situatie Nederland of Duitsland. Deze keer is het tijd om naar de zuiderburen te kijken. Aanleiding daarvoor is een artikel in De Standaard dat weer van de gelieerde vacaturesite Jobat was overgenomen. In dat artikel wordt beschreven dat in België 40-60% van de werknemers van de grote banken werkzaam zijn in een lokaal filiaal. Daarmee wordt de boodschap afgegeven dat werken “om de hoek” nog steeds bestaat en floreert. Een dergelijk bericht past goed bij een vacaturesite.

Banksterven elders

Opvallend is dat die boodschap wordt afgegeven terwijl ook wordt gesproken over de internationale trend het filiaalnetwerk verder af te bouwen. Nederland en Duitsland worden expliciet als voorbeelden genoemd waar het banksterven al veel verder is voortgeschreden. Zonder enige trots of schroom wordt ook beschreven dat er alleen in Cyprus en Spanje meer bankkantoren per inwoners zijn dan in België. Er wordt verwezen naar de “meest recente cijfers van de Europese Bank”. Het ontbreken van een link of voetnoot maakt het onmogelijk dat te controleren. De lezer moet er maar van uitgaan dat die claims kloppen. Dus 102 bankfilialen per 1 miljoen inwoners in Nederland, 389 in Duitsland en 608 in België.

Absurde bankdichtheid in Vlaanderen

Dat zijn absurde verschillen en het blijkt ook nog eens heel erg te verschillen per taalzone. Vlaanderen blijkt goed voor twee keer zoveel kantoren dan de rest van het land. Daarvoor worden cijfers (wederom zonder precieze link) van de brancheorganisatie Febelfin gehanteerd uit 2016. Als de verhoudingen nog enigszins kloppen is er dus in Vlaanderen sprake van 1500+ bankfilialen mer 1 miljoen inwoners (gebaseerd op inwoner aantal volgens Wikipedia ).

Geen verklaring

Het artikel – nogmaals de bron is een vacature site – gaat totaal niet in op de verschillen. Er wordt alleen maar benadrukt dat het lokaal werken erg voor de hand ligt. De vraag die onbeantwoord blijft is natuurlijk waarom er zoveel overhead is in België en Vlaanderen in het bijzonder. De dienstverlening van banken in de EU verschilt ondertussen niet meer zo erg. Een hypotheek of lening aanvragen is in Duitsland niet 100% anders dan in België.

Een theoretische verklaring zou kunnen zijn dat de bancaire sector voorbij Hazeldonk zo groot moet zijn omdat er een specialisme zit dat gebonden is aan het land. Zoiets verklaart bijvoorbeeld het grote aantal bankiers in London. België heeft echter niets dat daarop lijkt, daarnaast staat de clustering in HQ’s te London en Frankfurt haaks op de massale tewerkstelling in de Vlaamse filialen tot in de kleinste dorpen.

Een andere verklaring zou kunnen zijn dat het aantal Belgen dat online – dus efficiënt – extreem laag ligt. Maar die aanname wordt door Eurostat onderuit gehaald (zie tabel). In België is het percentage online bankieren fors hoger dan in Duitsland, waar toch al een stuk minder banken per 1 miljoen inwoners zijn.

Conclusie

Het artikel is voor iedereen die iets van de trends en ontwikkelingen in de bankwereld weet bijna niet te bevatten. Het straalt vooral rozengeur en maneschijn uit en alles dat maar een beetje grijs of somber is wordt gewoon genegeerd. Dat zal schrikken worden, want de genoemde cijfers spreken boekdelen. De bancaire sector in België loopt gewoon zwaar achter bij het saneren en het bank sterven gaat er in een gevaarlijk laag tempo.

Share: