Geen tekenen terugkeer normaliteit Britse eilanden

De politieke chaos op de Britse eilanden is nog steeds goed voor vette koppen in de dagbladen. Elke dag weer. Maar het zijn inmiddels bijna uitsluitend de Britse kranten die dat doen, de Europese kranten nemen meer afstand. Brexit boeit minder en dat is een bijzondere constatering.

Een allegaartje

De afgelopen weken zijn er verkiezingen voor het EP geweest en de Britten hebben daar halfslachtig aan deelgenomen. Veel gemotiveerde kiezers is het stemmen onmogelijk gemaakt, daarmee hebben de Britse eilanden een zelfde bedenkelijke status als Roemenië en Hongarije verkregen. De afgevaardigden die het naar Brussel zal sturen zijn op de eerste plaats een allegaartje van xenofoben en andere Brexit voorstanders. Een kleiner deel bestaat uit meer normale denkers die voor de verkiezingen niet afhankelijk waren van schimmige geldschieters.

Allegaartje is een goede beschrijving. Dat er belangrijkere thema’s zijn om over te schrijven spreekt voor zich.

Economie

Wat we ook minder meekrijgen is de staat van de Britse economie. De neergang van de twee “grote” politieke partijen op de eilanden zien we op het nieuws. Het aftreden van de premier was natuurlijk nieuws dat ook aandacht kreeg. Maar zelfs dat was geen voorpagina nieuws.

Dat geldt helemaal voor het slechte nieuws dat bedrijven te melden hebben. Daarover hoor en lees je echt heel weinig in de Nederlandse pers. Dat de restaurants van Jamie Olivier zijn omgevallen haalde hier alleen maar het nieuws omdat het een bekende tv kop is die ook geprobeerd heeft in Nederland voet aan de grond te krijgen.

Vijf recente meldingen
  • British Steel heeft het verzoek ingediend failliet te worden verklaard. Voorheen een van de grotere werkgevers van het land, nu een bedrijf met 5.000 werknemers. Brexit is niet de enige reden voor het omvallen, maar speelt wel een rol. De impact van het faillissement is daarbij wezenlijk groter. 24.000 banen buiten BS zijn afhankelijk van het bedrijf.
  • De auto sector heeft in april de output met 44,5% zien dalen. Fabrieken zijn stilgelegd om een Brexit schok te kunnen opvangen. Omdat Brexit last minute werd uitgesteld is die schok niet gekomen. Daarmee is de sector niet uit de brand, de komende kans voor een no deal exit is 31 oktober 2019 en de fabrieken kunnen het zelfde stilleg scenario niet nog een keer doorvoeren.
  • De Arcadia retail keten, met merken als Dorothy Perkins, Miss Selfridge, Wallis, Evans and Burton, schrapt 23 winkel en neemt afscheid van 520 medewerkers
  • Boots, met 2400+ winkels op de Britse eilanden zou overwegen “more than 200” daarvan de sluiten. Dat nieuws volgt op het schrappen van 350 banen op de hoofdkantoor.
Geen compensatie

Het negatieve nieuws over de economie kent de laatste maanden geen compensatie. Er zijn geen berichten meer over uitbreidingen van bestaande fabrieken, nieuwe deals of spannende overnames. Het zou een (zoveelste) serieuze indicatie zijn dat Brexit investeerders afschrikt en bedrijven dwingt minimaal te bewegen.

En dan is er nog de online presence van burgers en bedrijven (zie Technite voor de cijfers van de .EU domeinnaamregistraties door Britten). Hier is sprake van grootschalig dumpen van de domeinnamen. Dat lijkt een klein detail, maar de impact van het niet meer online zichtbaar kunnen en willen zijn als onderdeel van de EU moet niet onderschat worden.

De komende periode wordt nog complexer. Op het moment van schrijven zijn er 12 kandidaten die, met deels met crimineel fantasierijke claims, premier willen worden. Dat belooft weinig goeds. Daarbij komt dat dit het jaar wordt dat de instroom van mensen die de landbouwsector de komende oogstperiode kunnen helpen nog verder opdroogt. Dat zal zijn weerslag gaan vinden in de prijzen en misschien zelfs het politieke debat.

Er zijn geen tekenen zichtbaar dat de chaos af zal nemen en het land weer normaal gaat functioneren.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.