De TV crisis

Al vele jaren wordt een crisis voorspeld, die door alle partijen om het hardst wordt ontkend. Niet de crisis in Europa of rond de Euro, nee de crisis rond het TV kijken is pas een crisis met de hoofdletter C. En het wordt tijd dat daar eens serieus mee wordt omgegaan, want het welzijn van heel volksstammen (de z.g. programmamakers, zender coördinatoren, advertentiebureaus en sponsors, stuk voor stuk dus kwetsbare groepen) staat op het spel.

Het heeft geen zin dit nog langer te ontkennen. Wat is gekomen als innovatie zoals HD recorder, uitgesteld kijken en de tablet hindert de continuïteit die bovengenoemde groepen nodig hebben om te komen tot de beste prestaties en zeer gewaardeerde producten.

Tot zover het cynisme. De realiteit is natuurlijk dat de techniek inderdaad snoeihard de businesscases van de omroepen, zenders en adverteerders belaagd. Werd het aanvankelijk nog afgedaan als een vooral Amerikaans verschijnsel (veel advertenties, dus logisch dat ze die skippen) blijkt het inmiddels ook in Europa gemeengoed te zijn geworden tv programma’s te kijken met bij voorkeur zo min mogelijk onderbrekingen voor commercials of aankondigingen van andere activiteiten van de tv zendergroep in kwestie. Dat is in ieder geval aangetoond door recent onderzoek van de UBA (de Unie van Belgische Adverteerders) (link achter betaalmuur). De bevindingen van onze Zuiderburen liggen in lijn met wat hier zelf en ook in Duitsland al is aangetoond: de mogelijkheid uitgesteld tv te kijken wordt steeds meer ingezet om tv reclames te skippen.

Naast deze ontwikkeling, waar adverteerders wereldwijd nog geen oplossing voor hebben gevonden, is er nog een interessante trend. Bitkom, de Duitse koepel voor IT en elektronica bedrijven heeft vorige week onderzoeksresultaten getoond waaruit blijkt dat inmiddels 77% van de Duitsers met een internetaansluiting tijdens het tv kijken surft. De term die hierbij wel wordt gebruikt is “second screen”, maar deze is vooral bedoeld om aan te geven dat een 2e scherm nodig is om het het 1ste scherm te kunnen communiceren of de content op scherm 1 te bepalen.

De Duitse bevindingen geven het begrip “second screen” een ander betekenis. Zelfs op de bank voor de buis is er concurrentie. Als het programma niet boeit (reclames!) zapt de tv kijker niet eens meer weg, maar hij kijkt naar zijn 2e scherm en gaat daar tijdelijk iets anders doen. Ook geen goede ontwikkeling voor al die armlastige tvformat verzinners als eyeworks, tvzenders als de RTL groep of adverteerders. Maar ook hier een ontwikkeling die met ontkennen evenmin wordt tegengegaan.

Share: