De recessie sluipt een nieuwe weg in

Dinsdag 29 mei openden de radiojournaals met het bericht dat het verlies van banen in de bouw onverminderd doorgaat. De recessie heeft deze sector in haar greep en zorgt voor een permanente stroom van faillissementen. Het eerste kwartaal van dit jaar waren het er 376, waardoor 9000 banen verloren gingen.

Vervelend voor de betrokkenen maar eigenlijk is dit geen nieuws. In heel veel landen ligt de bouw al jaren in de touwen als een zwaar geraakte bokser. Nederland volgde misschien iets later, de structurele fouten van de sector zijn echter niet veel anders dan die in de ons omringende landen: visieloos bouwen om het bouwen omschrijft de in alle landen geldende houding van de bouwsector die ten grondslag ligt aan de crisis wel aardig.

Tegelijkertijd waren er die dag ook twee andere berichten die wezen op de omvang van de recessie. Een groot Amerikaans advocatenkantoor Dewey & LeBoeuf, heeft de voorgaande dag toevlucht moeten zoeken tot de Chapter 11 constructie. Een variatie op wat hier heet surseance van betaling. Te hoge kosten, salarissen die in geen verhouding staan tot gerealiseerde omzet en uitstroom van vermeende kennis toen het mis dreigde te gaan golden als oorzaak. De chapter 11 constructie werd binnen 1 dag opgevolgd door de mededeling dat het bedrijf “is not planning a return to business, and instead will liquidate.”

Slechts weinigen zullen een traan laten om advocaten die hun baan verliezen. De woede om alles dat fout is gegaan raakt namelijk niet uitsluitend de bankiers, ook de aan hen verbonden organisaties die het graaien hebben gefaciliteerd staan in ieder geval in landen als de VS al langer in de schijnwerpers.

Dichter bij huis lijkt er iets te worden voorbereid dat tot op zekere hoogte niet onder doet voor impact van het bericht over de neergang van Dewey & LeBoeuf. Als we de berichten in het FD mogen geloven wordt er namelijk bij KPMG, een van de 4 grote accountant organisaties van het land hard nagedacht over een reductie van het personeelsbestand en versombering van de arbeidsvoorwaarden.

De overeenkomst met Dewey & LeBoeuf is, dat KPMG een sector vertegenwoordigt die tot op heden – voor het grote publiek althans – weinig getroffen leek te worden door de recessie. Kenners doorgrondden echter al langer dat de kosten geen gelijke tred hielden met de inkomsten. Samen met nog wat andere factoren, zoals imagoschade en rechtszaken, blijkt opeens dat een veilig gewaand bastion kwetsbaar is.

Hoe kwetsbaar, dat zal de komende tijd blijken. Maar in ieder geval is nu overduidelijk dat de recessie een sluipende ziekte is. Langzaam maar zeker treft het meer en meer sectoren en niemand blijkt immuun te zijn.