Brexit en de onvermijdelijke transport collaps

Afgelopen twee weken schijnt er iets opmerkelijks te zijn gebeurd op de Britse eilanden rond Brexit. We zien in de Britse pers berichten opduiken over niets minder dan een ramp. De Britten zouden bij een Brexit zonder akkoord binnen een jaar zonder eten, drinken, onderdelen en medicijnen komen te zitten. Reden: de transport- en logistiek sector.

Terwijl er schijnbaar nog steeds geen vorderingen gemaakt worden, omdat de Britse regering blijft vasthouden aan voor de EU onacceptabele ideeën, wordt in de Britse pers eindelijk meer en beter geschreven over de impact van de Brexit waanbeelden. Stoere praat, als het inschakelen van het leger, wordt genoemd en bekritiseerd. Stuitende calculaties over tientallen kilometers files, het in elkaar vallen van elke keten die gebaseerd is just in time (jit) leveringen komen nu ook eindelijk meer aan bod.

Bij dat laatste is het vooral de toon van de Britse transport- en logisitieksector RHA die opvalt. Een sector die tot op heden niet veel van zich liet horen, maar dat nu wel doet. Het heeft een pittig document online gezet, waar de frustratie van af druipt

“The current political gaming is unacceptable.”

De oproep heeft afgelopen week extra aandacht gekregen omdat de sector een gesprek heeft gehad met de Britse minister van transport. Zijn onkunde was schijnbaar zo stuitend dat de sector contact heeft gezocht met de pers en het document andermaal naar voren heeft geschoven.

Het is ook echt heel ernstig. Een minister die de sector om oplossingen vraagt, geen garanties kan bieden. Een minister ook die niet eens op de hoogte is van de het gegeven dat het verlaten van de EU betekent dat er geen Britse chauffeurs meer door de EU vracht kunnen ophalen en EU chauffeurs dat ook niet meer op de Britse eilanden. Brexit betekent immers dat de EU afspraken voor haulage en ook de erkenning van aanvullende eisen voor vele soorten van transport (ook van voedsel!) komen te vervallen.

Brexit voorstanders die vertrouwen op een vangnet in de vorm van “WTO afspraken” worden door de RHA ook nog eens goed de oren gewassen. Er zijn geen WTO afspraken die gelden voor vrachttransport. Het enige waarom de EU en het VK zouden kunnen terugvallen zijn ECMT afspraken. Dat heeft echter de beperking dat het een quota systeem is en dat zal nooit volstaan om de Britse economie en voedselvoorziening draaiend te houden.

 

ECMT permits are quota limited. The maximum number of lorries that can be issued with a permit by the UK is 1,124, that is less than 5% of the licences currently issued.

Daar staat dat om het VK vanaf de EU te mogen bevoorraden de Britten maximaal 1.124 trucks mogen inzetten. Nederland mag bijvoorbeeld maximaal 1.800 trucks daarvoor inzetten en Frankrijk 2.076. Los van het feit dat alles bij elkaar minder is dan de +30.000 Britse trucks die nu dagelijks van en naar de EU rijden is de ECMT regeling geen serieus alternatief. De quota gelden namelijk voor het hele Europese grondgebied, Een groot deel van de 1.800 Nederlandse trucks dat voorzien is van een ECMT permit rijdt op landen als Turkije en Wit Rusland en zal dus niet op het VK kunnen rijden.

Dus nog zonder te focussen op wachttijden door de verplichte controles en impact daarvan op jit en de voedselkwaliteit is Brexit voor de RHA een gitzwart scenario. Londen weigert dat schijnbaar nog steeds te begrijpen.