Bomen, bos, koffie en keurmerken

Eind juli maakte de Duitse koepel van Fairtrade organisaties bekend dat de achterban het afgelopen jaar 15% meer omzet heeft gedraaid. Dat komt overeen met een bedrag van € 1,3 miljard. Een derde daarvan bestaat uit de verkoop van koffie voorzien van een van de logo’s. Over die logo’s in Duitsland gaat deze blogpost.

De consument die voor fairtrade kiest doet dat op basis van een zichtbare teken. In bijna alle gevallen is dat een logo met tekst. Voor fairtrade is er niet een logo, de koepel Forum Fairer Handel telt een dozijn deelnemers en die hanteren meerdere uitingen. Het forum vertegenwoordigt ook niet de hele markt, er zijn tal van initiatieven die volkomen autonoom handelen en met eigen creativiteit logo’s en keurmerken voeren.

De uitingen van duurzame kwaliteit zijn waarschijnlijk de meest opvallend voor de consument. Maar wie door een retailzaak loopt komt er nog veel meer tegen die niet over duurzaamheid gaan. Wat te denken van de uiting dat bij de productie geen kinderarbeid te pas is gekomen, of dat het om 100% halal vleeswaren gaat. Dan zijn er ook nog labels voor recycling, hergebruik van grondstoffen. Dat is een minimale opsomming van keurmerk categorieën die gelinkt zijn aan de fysieke kwaliteit.

Een andere familie van de keurmerken gaat over de veiligheid. Webshops met SSL, we verwachten het als hygiënefactor, maar het wordt nog steeds als kwaliteitszegel gebruikt. In de onlinehoek komen we ook zaken tegen als kwaliteitszegels voor snelle levering en natuurlijk is er de quasi obligate TÜV Geprüft.

De Duitse consument kan een dagtaak hebben aan het lezen van keurmerken en studie maken van het bijhouden van de ontwikkelingen. Volgens de laatste berichten zijn er voor de consument inmiddels meer dan 1.000 keurmerken (Gütesiegel) in omloop. Totale kolder natuurlijk. Wie kan dat bijhouden, wie controleert die en begrijpt de consument echt waar die voor staan. Mijn inschatting is – zie de titel – dat men allang door de bomen het bos niet meer ziet.

Share: