Aan alles komt een einde – ook aan de relatie met een Italiaan

Een maand geleden heeft mijn stokoude Italiaanse motorfiets de geest gegeven. Mechanische panne betekende het einde van een 17 jaar oude relatie. De breuk, waarvoor al langer werd gevreesd, is onherstelbaar. De foto’s en sleutels blijven als herinnering achter.

Charme

Het rijden van een klassieke motorfiets of auto heeft zijn charme. Het is een betrekkelijk onschuldige hobby waar veel tijd in gestopt kan worden, maar dat is niet altijd nodig. Bepalend voor het tijdsbeslag is hoeveel onderhoud er gepleegd moet worden en hoe snel dat kan worden doorgevoerd. Onderhoud is daarbij niet het poetsen, maar echt alles waarbij de handen vuil worden.

Onderdelen

In het geval van de Italiaanse tweewieler werd de mogelijkheid tijd te stoppen in onderhoud steeds geringer. Het aantal dealers met onderdelen voor het model is de laatste jaren radicaal afgenomen. Wat er nog wel verkrijgbaar was moest uit het buitenland komen en de prijzen laten zich raden.

Onafwendbaar

Oprijden was daarom het onafwendbare scenario. Dat is toch nog een paar jaar goed gelukt. Tot vorige maand. Een onaangename tik aan de linkerzijde en het verlies van vermogen kondigde het begin van het einde aan. Langzaam rijdend is de rit afgebroken en de weg naar huis gekozen. Het aantal ongezonde geluiden nam toe, maar de rit is goed gegaan.

Eenmaal veilig thuis is nog een aantal foto’s genomen en daarna was het einde verhaal. De motor is opgehaald om te worden verschroot. De onderdelen zijn weinig meer waard, omdat bijna alles +30 jaar oud is en dus forse slijtsporen heeft.

Aan alles komt een einde. De Italiaan, die voor een machine uit dat land en uit die tijd, lange tijd redelijk betrouwbaar is geweest is niet meer. We pakken de draad weer op met een andere machine. Wederom niet het nieuwste van het nieuwste. De hobby wordt voortgezet met een Japanner van net 16 lentes. Een wereld van verschil, omdat de techniek ruim 20 jaar nieuwer is dan ik was gewend.

Dat enkele dagen terug een nieuwsbrief in de mailbox belandde met deze tekst confronteerde me met iets dat me totaal ontschoten was en wat gegarandeerd tot nog meer problemen met de Italiaan had kunnen leiden.

Sinds 1 Oktober is aan alle benzinepompen de EURO95 vervangen door E10. Een benzinesoort die beperkt houdbaar en bovendien schadelijk voor onze Moto Guzzi’s is. Wij adviseren je om uitsluitend E5 en premium benzine met hoger octaangehalte (95+) te tanken.

De Italiaan zal ik niet snel vergeten, maar ik mis hem nu al niet meer.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.