Categories
Social Links

Archive for December, 2009

Gokken op ondergang

Afgelopen jaar hebben we een aantal bedrijfstakken in zwaar weer zien belanden. Naast de gehele financiële sector geldt dat voor winkelcentra, onroerend goed, de automobielindustrie, vliegtuigbouwers en de reisbranche.

Over elk van deze takken zijn duizenden artikelen geschreven waarom het wel fout moest gaan, of er redding mogelijk is enzovoorts. Een wel heel bijzondere bijdrage in de reeks kommer en kwel verhalen verscheen gisteren in de Britse pers.

Daar reageerde de directie van het charterbedrijf Monarch Airlines geïrriteerd op berichten, dat er zou worden gewed op de neergang van het bedrijf. Monarch is een aanbieder van goedkope vluchten van/naar de bekende toeristen bestemmingen rond de Middellandse zee.

Met de krimp van de Britse economie en de lagere koers voor het Pound Sterling is het niet vreemd, dat het toerisme vanaf de Britse eilanden afneemt. En het is evenmin uniek, dat de markt rekening houdt met de neergang van touroperators en/of luchtvaartmaatschappijen. Het gaat namelijk al geruime tijd niet goed met de sector. Er zijn zoveel maatschappijen dit jaar tegen dumpprijzen verkocht, samengegaan of omgevallen dat het moeilijk is het overzicht te houden. De eerste namen die bij me opkwamen waren AUA, Alitalia en de nieuwe combinatie BA/Iberia.

Nu gebeurt het vaker in de grote mensen wereld dat feitelijk wordt ingezet op de neergang van een bedrijf. Dan heet het posities innemen, short gaan, of men gebruikt termen die mij niet bekend zijn.

Opmerkelijk aan deze situatie is, dat niet de professionele belegger maar de consument een posititie kan innemen door mee te doen aan deze weddenschap. Alle onrust – en de persaandacht – die dit teweegbrengt kan leiden tot verminderd vertrouwen in het bedrijf, een koperstaking en uiteindelijk de constatering dat het onherstelbaar beschadigd is. Waar dat toe leidt hebben we in Nederland en Wognum afgelopen najaar mogen meemaken.

Over gokken gesproken, ik wed dat ook het komend jaar consumenten nog heel wat organisaties, al dan niet door spontane acties, in nog grotere problemen gaan brengen. Vooral bedrijven die communicatie niet serieus nemen, imago maar lastig vinden en gokken ermee weg te komen staan hoog op mijn lijst van kandidaten.

Online normvervaging

via www.mcvuk.com/Hier had een post moeten staan vol opsommingen over mijn bevindingen op webfora, gameservers en andere online plaatsen waar men met elkaar kan communiceren op basis van een aangenomen identiteit.
De kersttoespraak van het staatshoofd over enkele negatieve aspecten van de online communicatie maken echter dat ik het idee heb dat er de afgelopen dagen al erg veel over is gezegd.

Desalniettemin doe ik nog een duit in het zakje, door te wijzen op enkele vreemde voorvallen.

Dat tijdens het online gamen de gemoederen wel eens hoog oplopen en scheldpartijen snel volgen op vermeend vals spelen of het hinderen van teammaten is iets waar ik niet meer van opkijk. Wel heb ik afgelopen jaar mogen constateren dat spelers vaker in hun naam een politiek statement weergeven. Nuke-land-X of Impeache-Y zijn inmiddels al geen uitzondering meer. In een aantal gevallen gaan de spelers – bijna altijd net wel/niet meerderjarigen – nog verder en wordt toegang tot de meeste nette servers geweigerd.

Het zijn niet alleen Amerikaanse spelers die zo ver gaan, ook Europeanen weten met enige regelmaat aan geweld oproepende namen te verzinnen.

Van een ander orde is het oproepen tot geweld jegens de een of andere groep of overtuiging tijdens het spelen van games. Het verst gaan daarbij spelers van de nieuwere Europese democratieën. Afgelopen periode heb ik met enige verbijstering de online scheldpartijen tussen spelers met Servische, Albanese en Kroatische achtergrond mogen volgen. Maar ook Nederlandse pubers doen niet onder voor het uiten van de meest verwerpelijke opmerkingen.

Dat ik spreek van pubers komt, omdat er een duidelijk link is tussen schoolvakantie periodes en de opmerkingen. Ook is het vaak gebrekkige Engels een indicatie dat het geen volwassene betreft. En daarmee kom ik tot mijn punt: hoe komt het dat er zoveel minderjarigen zich online misdragen bij spelen die ze zelf niet legaal hebben kunnen verkrijgen?

Immers voor het soort online vertier waar ik over spreek geldt in veel landen de Pegi leeftijdscategorie 16+.

Afschriften fanmail

Eerder dit jaar probeerde ING (ooit een grote bank) op slinkse wijze mijn instemming te verkrijgen geen afschriften meer te hoeven sturen. Daar trapte ik nadrukkelijk niet in, want ik ben niet gediend van opzettelijk complexe procedures en slechte argumentatie. De ING gooide het op milieu en modern, terwijl het minstens zo nadrukkelijk een bezuinigingsoperatie is.

Ik kreeg nu een schrijven onder ogen van een andere bank. Robeco roept de klanten ook op over te stappen van papieren naar digitale afschriften. En hoewel daarmee de boodschap gelijk is aan die van ING zijn er verschillen die de moeite van het vermelden waard zijn.

Op de eerste plaats vraagt Robeco de klant zelf actie te ondernemen de papieren afschriften te stoppen. De ING marketeers hadden besloten dat het toezenden default werd gestaakt, tenzij je verzet aantekende.

Een tweede punt van verschil is bij het begrip MVO. ING schreef een bedrijf te zijn dat MVO hoog in het vaandel heeft staan (totaal incompatibel met jarenlang de F1 racerij sponsoren). De Robeco dames en heren gebruiken die term niet, maar participeren in een goed doel. Door nu te stoppen met afschriften kan Robeco meer geld stoppen in het ‘“One Laptop per Child” initiatief.

Of de speciale overstap website en vooral de meter klopt, weet ik natuurlijk niet. Het komt in ieder geval communicatief sterker over dan de holle kreet van ING.

Als derde punt viel me op dat Robeco vermeldt dat de afschriften in digitale vorm 13 jaar beschikbaar blijven. Me dunkt dat dat vertrouwen wekt, hetgeen bij een beleggingsbank als Robeco nog belangrijker is dan bij de volksbank ING.

En als laatste verschil; ING noemde een deadline van 2 weken om te reageren. Absurd kort en bijna onbehoorlijk. De Robeco brief noemt geen uiterste datum en dat komt wel wat charmanter over.

Overeenkomsten tussen de twee instellingen zijn er ook. Robeco durft evenmin als ING toe te geven dat digitalisering de organisatie zelf handen vol geld scheelt. Die besparing komt op geen enkele wijze ter sprake en zal dus ook niet aan de klanten worden uitgekeerd.

Eens zien met wat voor communicatie pareltjes ik in 2010 onder ogen krijg.

Het jaar Android

Tot de meest opvallende product -en dienstintroducties van het afgelopen jaar behoren de Android telefoons. In september besteedde ik voor het eerst aandacht aan dit verschijnsel, al was het toen nog vooral in de context van de vraag of Motorola zich door Android te omarmen van de neergang kon redden. Het lijkt erop dat de stap van Motorola een juiste is geweest.

Ik vind het zeer opmerkelijk wat voor zowel HTC als Motorola lijkt te gelden. Het eerste Android toestel van beiden is redelijk positief ontvangen, maar daarna ebde de belangstelling in de pers en op fora al snel weg. Het daarop volgend toestel leverde een overvloed aan berichtgeving en orders op.

Een nadere analyse zal moeten uitwijzen of bij de introductie van de 1ste generatie toestellen nadrukkelijk rekening werd gehouden met moeilijke markten en scepsis. De redenen waarom de 2e lichting modellen van HTC, Samsung en Motorola opeens zo succesvol zijn is eveneens het onderzoeken waard.

Android lijkt in ieder geval te profiteren van een tanende belangstelling voor toestellen die gebruik maken van het mobiele OS van Microsoft. Het spreekt ook een groep gebruikers aan die nadrukkelijk geen iPhone (meer) ambieert. In combinatie met het van Apple gekopieerde concept van externe apps toelaten levert dat op de markt voor mobiele telefonie een niche op die aanzienlijk in omvang toeneemt en naar verwachting in 2010 al geen “niche” meer zal heten.

Het lijkt me sterk, dat hier sprake is van een Hype. De toestellen zijn echt veel gevraagd en de toepassingen worden ook veel gedownload. Het veel geciteerde onderzoek dat er inmiddels al 20.000 apps beschikbaar zijn kan worden gezien als bevestiging dat er veel ontwikkelaars geloven in de kracht van de handsets.

De euforie binnen de Android gemeenschap dat Time magazine op de eerste en tweede plaats van de gadget top 10 2009 op Android gebaseerde devices zet vond ik persoonlijk wat raar overkomen. Me dunkt dat voor Time het device, aka de gadget, toch vele malen belangrijker is dat het OS of de kleur van de chips.
Maar feit is dat de eBook reader TheNook op twee staat en de Motorola Droid op de eerste plaats. Voor Motorola schijnt eens te meer het gezegdeTotgesagte leben länger” te gelden, dankzij Android.

Ik ben benieuwd welke revivals we in 2010 dankzij Android gaan meemaken.

Thuiswerken

Eind van het jaar is een goed moment de plussen en minnen van de afgelopen periode naast elkaar te zetten. Bij de plussen komt absoluut het werken van huis uit. Het bevalt, maar de waarheid is ook dat het een aantal mindere aspecten heeft.

Zo is de eindnota van de energie leverancier hoger uitgevallen dan een jaar geleden. Natuurlijk was dat iets dat ik op voorhand wist, maar toch. Het is de post voor verwarming die behoorlijk hoger is uitgevallen. Onvermijdelijke zaak want als ik als een Inuit achter mijn computer zit kan ik niet lekker muis en toetsenbord bedienen.

Het stroomverbruik is amper gewijzigd. Dat duidt erop, dat de aanschaf vorige jaren van zuinige systemen, beeldschermen en verlichting werkt. Mijn eerder beschreven espresso monster blijkt gelukkig niet energie ongunstiger dan de voorganger, zelfs ondanks de vaststelling dat ik dit jaar heel wat meer espresso heb gemaakt dan voorgaande jaren.

Tot de minnen hoort ook de vaststelling dat ik dit jaar meer geld heb uitgegeven aan inkt. Niet zo vreemd, want wat je ook schrijft of presenteert een hand-out is wel het minste dat je op papier wil hebben.

Ik kan nog melden dat ik per definitie ook meer geld heb uitgegeven aan brood en beleg bij de middenstand in de buurt. Maar daar staat de enorm vette plus tegenover, dat ik afgelopen maanden gezonder en stressvrijer heb gesmikkeld dan in niet nader te noemen kolossale bedrijfruimtes waar je omringd wordt door de weeïge geuren van shagrokers, kroketten, ketchup en andere dubieuze vormen van middagvoedsel.

Oh ja, wat betreft het verhoogde energie verbruik. De naheffing was de helft van wat ik in 2007 kwijt was aan parkeergeld. Dat is een aardige indicatie, dat ik heel wat minder kilometers en uren op de weg heb gezeten. Mooie lage CO2 footprint gescoord en toch in staat geweest regelmatig in Den Haag en omstreken fysiek aanwezig te zijn en een ieder scherp te houden.

Ik merk om me heen dat er ook door anderen zo wordt gehandeld. Een fijne trend en waard om in 2010 verder te worden uitgewerkt.

Koffie met een bijsmaak

Ik had het voornemen aan het eind van het jaar nog eens te schrijven over koffie. Dat maandag de Duitse kranten bol stonden van artikelen over de bekende Duitse koffiebrouwers vormde dus niet de acute aanleiding voor deze bijdrage. Wel heeft het er voor gezorgd dat de inhoud en strekking anders zijn geworden. Want als bekend wordt dat de drie grootste Duitse koffieverkopers al tenminste acht jaren prijsafspraken maakten is dat terecht wereldnieuws.

Prijsafspraken tussen concurrenten zijn een oud verschijnsel. Het idee bij dit soort constructies is simpel, door de prijzen onderling vast te leggen weten de aanbieders zich verzekerd van een stabiele omzet en minder schommelingen in de vraag. Schwitchen van merk levert de afnemer geen noemenswaardig prijsvoordeel, dus mokkend bij zijn vertrouwde leverancier.

Daarnaast zijn dit soort afspraken ook uiterst effectief nieuwe toetreders van de markt te weren. Het gevolg daarvan is dat de keuzevrijheid van de klant kunstmatig wordt beperkt. Uiteindelijk kan dat zelfs leiden tot vraaguitval, met ander woorden een structurele kopersstaking. Dat is natuurlijk niet in het belang van de kartel be-oefenaars. Daarom blijft men elkaar informeren over het effect van de afspraken.

Dit soort regelmatige bijeenkomsten vormt bijna altijd het belangrijkste bewijs tegen de kartelvormers. Bewijsvoering die hard nodig is, want natuurlijk zijn de lieden ook volop bezig spoorvorming tegen te gaan. Kartelvorming om een markt manipuleren is namelijk naar Europees en nationaal recht verboden.

Naar nu blijkt waren Tchibo, Melitta en Dallmayr opgevallen bij ontwikkelingen in de markt. Bijna gelijktijdige prijsverhogingen bijvoorbeeld wekten de argwaan van het Kartellamt. En dat de synchrone verhogingen tussen 2004 en 2008 alle standaard consumenten producten (bonen, gemalen koffie, espresso en pads) betrof was voor Kartellamt een belangrijke indicatie.

Uiteindelijk kwam het bewijs door een concurrent die gevraagd was mee te doen met het marktverdelen, maar ergens in het traject terugdeinsde voor de consequenties.

Want betrapt worden op kartelvorming is een dure grap. De drie zijn veroordeeld tot boetes van in totaal bijna €160 miljoen. Zes medewerkers zijn aangeslagen voor €500.000.

Tegen de boetes kan beroep worden ingesteld en Mellita heeft direct aangegeven dat te doen. Het Kartellamt heeft inmiddels laten weten ook een onderzoek te doen naar prijsafspraken voor de zakelijke koffie markt (horeca, hotellerie, verwerkers).

Déjà vu – TV kijken

zw-wit-tvAfgelopen jaar heb ik diverse keren geschreven over TV. De berichtgeving rond de herziene KPN plannen met glasvezel leek me een reden weer eens in de techniek te duiken. Ik werd echter afgeleid door materiaal uit Engeland, dat relevant is voor de beeldvorming rond TV kijken.

De Britse toezichthouder (“communications watchdog”) Ofcom publiceerde namelijk vorige week een rapport over de bevindingen op de Britse thuismarkt in 2008 en begin 2009. Het geheel is rijkelijk voorzien van cijfer materiaal uit enkele EU lidstaten, waaronder Nederland. Hierdoor is het mogelijk trends in GB, NL en EU met elkaar te vergelijken, iets dat voor meer dan TV zeer interessant is.

Trends bij TV in GB zijn voor ons in Nederland om een aantal redenen de moeite waar serieus onderzocht te worden. In de eerste plaats is er enkele jaren voorsprong bij digitale TV (“At the end of March 2009, nine in ten homes had digital television”, pag 1). Daarnaast is het land in recessie en dat zou impact kunnen hebben op mediabestedingen in bredere zin.

Dat laatste blijkt in ieder geval bij TV een rol te spelen, de advertentie inkomsten zijn namelijk het afgelopen jaar met 3% gedaald. Waarbij overigens wel geldt, dat door een groei van de klantenbase en hogere ARPU die inkomsten nog met een indrukwekkende 6% stegen. In totaal kende de branche nog een positieve 1,3% groei. Het maakt duidelijk, dat de abonnementsgelden een geringere impact hebben op de omzet van de bedrijven dan het wegvallen van adverteerders.

Ofcom geeft ook een gedetailleerd overzicht van het aantal uren dat er TV wordt geconsumeerd. In GB is dat 3,8 uur gemiddeld per dag (+3.2% tov 2007, pag 55). Voor die groei wordt geen verklaring gegeven, maar het lijkt mij niet onwaarschijnlijk dat het verminderde besteedbaar inkomen een positief effect op de cijfers heeft.

Daarmee consumeert de gemiddelde Brit meer TV dan de andere EU burgers. Waaruit die consumptie betreft is ook uitgezocht. 50,1% van de uitzendingen zijn nieuw (-8% tov 2003), 44,8% is een herhaling (+10% tov 2003).

OK, dus wat heeft de TV industrie in GB gepresteerd het afgelopen decennium?

Nog nooit betaalden consumenten zoveel voor hun TV abonnement en in ruil krijgen ze steeds vaker herhalingen voorgeschoteld. Een troost, het is dan schijnbaar wel in betere, want digitale kwaliteit.

Betalen in de 21ste eeuw

girobetaalkaart-smallAfgelopen woensdag schreven enkele Britse kranten al over het afschaffen van een oer Brits betaalmiddel. Het bericht kon nog niet worden bevestigd, maar de onrust was er niet minder om. Hoe was het mogelijk, dat er zou zijn overwogen de cheque uit te faseren. Het middel om een koe, de huur of de elektriciteit mee te betalen is er straks niet meer.

Donderdag werd er meer bekend, het orgaan dat de betaalmiddelen in het VK controleert, de Payments Council had inderdaad besloten dat de cheque na 350 jaren trouwe dienst niet meer paste in de moderne tijd. Heel opmerkelijk, dat bijna alle Britse kranten die 350 jaren vermelden. Bijna als een soort van noodzakelijke context om de emotie te kunnen begrijpen.

En die emotie is niet gering. Het begint er al mee dat 1 op de 4 leden van de Payments Council tegen de uitfasering had gestemd. Voor alle duidelijkheid er is nu besloten dat per 2018 de cheque niet meer geaccepteerd worden.

Een uitfaseringsproject van 8 jaren, daar is duidelijk geen sprake van een big bang, zoals bij de invoering van de Euro in Nederland. De gulden konden we toch na een paar maanden al niet meer gebruiken.

De argumenten die worden gekozen om vooral niet te snel te reageren klinken heel sociaal. Oudere mensen zijn eraan gewend, pinnen is te moeilijk voor ze en het is zo zeer onderdeel van de traditie.

Jammer genoeg ontbreekt de aandacht waarom de cheque zo snel mogelijk verboden moet worden. Niet omdat het aantal transacties al jaren gestaag afneemt en ook niet omdat de verwerkingskosten onaanvaardbaar hoog worden.

De reden waarom papieren cheques niet meer in de 21ste eeuw thuishoren is toch vooral omdat het ongeveer de makkelijkste manier van frauderen mogelijk maakt.

Maar dat durft de Payments Council nou net niet als hoofdreden te noemen, stel je voor dat de gebruikers, die oudere Brit die nog wekelijks een koe koopt op de veemarkt zijn vertrouwen in het betaalmiddel verliest.

(plaatje is een ouderwetsche Girobetaalkaart van de Postbank, ook een soort van cheque)

Beetje onderhoud

Inmiddels ben ik over naar WordPress 2.9, maar dat ging niet makkelijk.
Het upgraden via de ingebouwde FTP cliënt faalde en ook de in TotalCommander gebakken FTP verslikte zich op enkele bestanden. Uiteindelijk lukte het wel met een echte FTP, namelijk Filezilla. Mooi, weer wat geleerd.

Na het updaten vroeg WP de database te upgraden, dat ging dan wel weer in een keer goed. Ik vermoed echter dat door die handeling “iets” is veranderd, want ik zie nu in mijn Dashboard “missed schedule” bij de post die vandaag zou verschijnen.

Dat wordt weer door het WP forum struinen.

Heb hier een patch gevonden.
Yippie – die lijkt te werken

Computerleed op een winterse zondag.

winterleed-DSCF3252Zondag leek me een goede dag een beetje onderhoud te verrichten aan de computers en mijn log stats te analyseren.

Daar kwam niet zo heel veel van terecht, want ik meende er goed aan te doen als eerste WordPress te updaten naar versie 2.9. Updates komen vaker uit en zeker als de nieuwe versie veiligheidspatches bevat wil ik er wel snel bij zijn.

De versie die zaterdag verscheen maakt onder andere korte metten met enkele risico’s. Reden dus voor mij de boel te vernieuwen. Het proces begin ik bijna altijd met het draaien van een backup. Deze keer niet, want ik had toevallig vorige week een complete dump gedaan. Na het backuppen is het kwestie van tijdelijk alle widgets en mijn afwijkende Blendtheme uitzetten. FTP sessie vanaf het WP dashboard starten, koffie inschenken en klaar is Kees (of Klara).

Helaas, deze keer werkte het weers eens niet. Maar goed dat de koffie op was, want het zien van een blank scherm zonder iets deed wel wat met me en de spullen die in de buurt van het toetsenbord lagen.

Natuurlijk raak ik niet in paniek. Ik pak de laptop, zwengel die aan om te kijken of ik met een andere browser wel iets te zien krijg. Laptop gaat wel aan, maar inloggen via de vingerafdruk lukt niet. Daar stond ik even vreemd van te kijken. Nou ja dan maar ouderwets inloggen met username en wachtwoord. Terwijl ik dat inklop merk ik dat de computer best wel koud aanvoelt. In een onverwarmde keuken laten overnachten is niet zo slim, de accu lijkt er ook niet gelukkig mee te zijn. Laptop aan de lader en eens zien of mijn blog zichtbaar is. Nee, dus dan ligt het niet aan browser of cache.

Het WordPress forum levert direct al het antwoord, het staat namelijk vol met klaagzangen van gefrustreerde bloggers die allemaal naar een witte pagina staren. Een oplossing wordt niet gegeven, wel overal het advies upgrade terugdraaien en wachten op een patch.

Dat is wat ik ook doe. Via FTP gewoon de oude WP versie die ik natuurlijk lokaal heb staan teruggezet.

Nog een kop koffie genomen, gestaard naar laptop en de fingerprint instellingen gecontroleerd. Ach en ja hoor, nu de laptop door het opladen en mijn vingers door de koffiemok warmer zijn geworden doet ook dat het weer.

Kortom alles weer onder controle op een winterse zondag